Ah çocukluğum ah! Okulun olmadığı günler. Gün boyu sokakta top koşturduğum günler . Ne yalan söyleyeyim özledim ya . Bu mim bana o günleri hatırlattı. Mimimizin konusu çocukluğumuzda kullandığımız kurallar, sözler . Hemen aklıma gelenlerden ufak ufak bahsedeyim.

• Mahalle maçı yapardık. Kalenin yakınlarında; top ayağına gelen arkadaşı indirirdik aşağı. Arkadaş hemen kalkıp baraj için adım atmaya başlardı. Bazen öyle abartılırdı ki bu zıplaya zıplaya gidilirdi (ben ). O zaman dediğimiz bir söz vardı; Sen bubanın karşısında öle mi yürüyon lan .
• Ah ne günlerdi . Bizim gibi genç futbolcuların kale yapacak direkleri yoktu. N’aparsın bizde alırdık taşları yapardık bizim kaleleri. Topun taşın üstünden geçeceği tutardı. Hemen etraf birbirine girerdi. Bir taraf GOOOL! diye bağırırken, bir tarafta; Ne golü ya? Öyle gol mu olur. Demin attığımızda goldü o zaman. Saymıyorus bunu yaaa diye ötmeye başlardı .

Daha aklıma bir şey gelmiyor. Güzel günlerdi ya, insan özlüyor .

Bu mimi cevaplaması biraz zor geldi bana. Yazacak pek bir şey bulamadım. Neyse benden çıktı artık . Kime göndersem diye düşünüyorum… Blog camiasında yeni olduğum için biraz yalnızım . Ben Memo‘yla Efe‘yi mimleyeyim en iyisi Haydi kolay gele…