Bilindiği üzere dün Chelsea - Fenerbahçe maçı vardı… Skoru herkes biliyor . Diyecek pek bir sözüm yok aslında…

4. dakika da ilk golü yediğimiz zaman pek fazla üzüldüğümü söyleyemem. Gol atarız, bu maçı alırız görüşündeydim. Chelsea’nin kaleci değiştirmesi, taraftarlarının korkulu gözlerle maçı seyretmesi, Chelsea’nin İstanbul’daki futbolundan eser olmaması benim, gol yedikten sonra bile bu maçı alacağımıza inanmama yetmişti.

Maçın sonlarına doğru bizim topçuların iyice g.tü sıkıştı . Bayağı baskılı oynamaya başladık, habire pozisyon üstüne pozisyon derken 2. golü yedik . Ama maçın bitmesine çok az dakika kalmış olsa bile benim umutlarım bitmemişti. Çünkü 2-1 lik skor maçı uzatıyordu.

Ancak Fenerim malesef kupayı elinin tersiyle itiverdi. Bu noktadan sonra Fenerbahçe’ye Türk Milleti’ne yaşattığı mutlu ve gururlu maç akşamları için teşekkür ediyorum.

Öldüm öldüm dirildim dün gece! Maç başladı kalbim duracak gibi oldu . Zaten ilk 10 dakika ömrümden yıllar eksildi. Ben ilk golü atan turu alır diye düşünüyordum ama Fenerimin turu vermeye hiç niyeti yoktu. Deivid Sevilla’ya kabus oldu çıktı ve Şampiyonlar Ligi’ndeki gol sayısını 4′e yükseltti.

Devamını oku »